Αθέτηση Σύμβασης Πώλησης: Έννομες συνέπειες υπαναχώρησης, αποκλειστική εφαρμογή αδικαιολόγητου πλουτισμού και απόρριψη αγωγής.

Άρθρα: 297, 298, 380, 382, 387, 389, 513, 516, 904 ΑΚ, 216 και 219 ΚΠολΔ

Αντικείμενο και Έκβαση της Δίκης : Η υπόθεση αφορά αγωγή αγοραστή κατά εντολέα μας, εταιρείας εμπορίας αυτοκινήτων και του νομίμου εκπροσώπου της, με αίτημα την επιστροφή προκαταβληθέντος τιμήματος και την καταβολή αποζημίωσης λόγω υπαίτιας αδυναμίας παράδοσης του οχήματος. Η αγωγή απορρίφθηκε στο σύνολό της ως προς τους εναγομένους αυτούς.

Οι εφαρμοστέες διατάξεις επί υπαναχώρησης (Άρθρα 382, 389 ΑΚ) Σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, σε περίπτωση υπαίτιας αδυναμίας παροχής από τον πωλητή, ο δανειστής έχει διαζευκτικά το δικαίωμα είτε να απαιτήσει αποζημίωση για τη μη εκπλήρωση (θετικό διαφέρον), είτε να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση. Η άσκηση του δικαιώματος υπαναχώρησης επιφέρει την αναδρομική διάλυση της σύμβασης (ex tunc), με αποτέλεσμα να εξαλείφονται οριστικά οι αξιώσεις για εκπλήρωση της παροχής ή για πλήρη αποζημίωση λόγω μη εκπλήρωσης.

Η αποκλειστικότητα του Αδικαιολόγητου Πλουτισμού (Άρθρο 904 ΑΚ) Μετά τη δήλωση υπαναχώρησης, η αναζήτηση του καταβληθέντος τιμήματος δεν μπορεί να θεμελιωθεί στη σύμβαση ή σε αξίωση αποζημίωσης, αλλά πραγματοποιείται πλέον αποκλειστικά βάσει των διατάξεων για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (άρθρα 389 παρ. 2 και 904 επ. ΑΚ). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον ο ενάγων ζήτησε την επιστροφή του ποσού ως «αποζημίωση» και όχι βάσει του άρθρου 904 ΑΚ, η αγωγή κρίθηκε νομικά αβάσιμη ως προς τη βάση αυτή.

Απόρριψη αξιώσεων για Διαφυγόντα Κέρδη (Άρθρα 387 ΑΚ, 216 ΚΠολΔ) Το αίτημα για καταβολή «εύλογης αποζημίωσης» λόγω διαφυγόντων κερδών από τη μη εκμετάλλευση του οχήματος σε τουριστικές υπηρεσίες (μεταφορές transfer) απορρίφθηκε ως αόριστο. Κρίθηκε ότι δεν εκτέθηκαν στο δικόγραφο οι απαραίτητες εξειδικευμένες προπαρασκευαστικές ενέργειες (όπως έναρξη εργασιών, πρόσληψη προσωπικού, υφιστάμενες συμφωνίες με ξενοδοχεία) που θα καθιστούσαν την κερδοφορία πιθανή κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων.

Δικονομικοί λόγοι απόρριψης της βάσης περί Αδικοπραξίας (Άρθρο 219 ΚΠολΔ) Η επικουρική βάση της αγωγής που στηριζόταν στην αδικοπραξία (απάτη) δεν εξετάστηκε κατ’ ουσίαν. Εφόσον αυτή ασκήθηκε υπό την ενδοδιαδικαστική αναβλητική αίρεση της απόρριψης της κύριας βάσης λόγω έλλειψης πταίσματος, η αίρεση δεν πληρώθηκε, καθώς η κύρια βάση απορρίφθηκε για αμιγώς νομικούς λόγους (μη νομιμότητα) και τυπικούς λόγους (αοριστία).

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΣ

Αρ φακ 5679