Διεκδίκηση δικηγορικής αμοιβής ελλείψει έγγραφης συμφωνίας: Υπολογισμός αξίας αντικειμένου, τοκογονία και ένσταση εξόφλησης

Άρθρα: 58, 59, 63, 68, 69 Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων), 340, 345, 346, 416 ΑΚ, 221 ΚΠολΔ

Η παρούσα απόφαση πραγματεύεται την αγωγή διεκδίκησης ανεξόφλητης δικηγορικής αμοιβής για νομικές υπηρεσίες (παραστάσεις σε αστικά και ποινικά δικαστήρια σε αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας) που παρασχέθηκαν στο πλαίσιο διαχείρισης υπόθεσης σοβαρού τροχαίου ατυχήματος. Καθώς δεν υπήρχε έγγραφη συμφωνία για τον καθορισμό της αμοιβής, η διαφορά επιλύθηκε με βάση τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, αναδεικνύοντας σημαντικά νομικά και δικονομικά ζητήματα.

Προσδιορισμός της αμοιβής και “υπέρογκο” αίτημα Το Δικαστήριο έκρινε ότι, ελλείψει έγγραφης συμφωνίας για χρονοχρέωση και προηγούμενης γνωστοποίησης της ωριαίας χρέωσης στον πελάτη, η αμοιβή δεν μπορεί να υπολογιστεί με βάση τις ώρες απασχόλησης, αλλά προσδιορίζεται ποσοστιαία επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης βάσει του Παραρτήματος του Κώδικα Δικηγόρων. Μάλιστα, διευκρινίστηκε ότι, εάν η αμοιβή ρυθμίζεται από τον Κώδικα για μια συγκεκριμένη διαδικαστική πράξη, αυτή καταλαμβάνει και την προπαρασκευαστική εργασία, χωρίς να οφείλεται ξεχωριστή αμοιβή γι’ αυτήν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κρίση ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να μειώσει τη βάση υπολογισμού της αμοιβής, εάν κρίνει ότι τα αιτούμενα στην αρχική αγωγή (π.χ. για ηθική βλάβη) ήταν αντικειμενικά «υπέρογκα» και δεν ανταποκρίνονταν στα όρια της νομολογίας, προσδιορίζοντας τη νόμιμη αμοιβή με βάση το ποσό που εύλογα και αντικειμενικά θα έπρεπε να είχε ζητηθεί.

Τοκογονία και απαιτητό του Φ.Π.Α. Σημαντική παραδοχή της απόφασης αποτέλεσε η κρίση σχετικά με τον Φ.Π.Α. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο αναλογούν Φ.Π.Α. καθίσταται απαιτητός κατά τον χρόνο πραγματικής είσπραξης της αμοιβής και έκδοσης του σχετικού φορολογικού παραστατικού. Επομένως, νόμιμοι τόκοι επί του Φ.Π.Α. δεν οφείλονται από την επίδοση της αγωγής, αλλά μόνο μετά την είσπραξη της αμοιβής και την έκδοση του τιμολογίου. Αντίθετα, για το κεφάλαιο της αμοιβής, αναγνωρίστηκε ότι η τοκογονία αρχίζει από την επίδοση προγενέστερης αγωγής, ακόμη και αν εκείνη η αγωγή είχε απορριφθεί για τυπικούς λόγους (όπως εν προκειμένω λόγω αοριστίας), καθώς το δικόγραφο διατηρεί την πλήρη νομική του ισχύ ως εξώδικη όχληση που καθιστά τον οφειλέτη υπερήμερο.

Αοριστία ένστασης εξόφλησης Τέλος, το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση εξόφλησης που προέβαλε η εναγόμενη πλευρά, η οποία ισχυρίστηκε ότι είχε καταβάλει ένα συγκεκριμένο ποσό έναντι των οφειλών. Κρίθηκε αυστηρά ότι, όταν η αγωγή περιλαμβάνει πλείονες αξιώσεις από διαφορετικές αιτίες (π.χ. διαφορετικές διαδικαστικές πράξεις, παραστάσεις σε ποινικά και αστικά δικαστήρια), η ένσταση εξόφλησης είναι απαράδεκτη λόγω αοριστίας αν δεν προσδιορίζεται αναλυτικά ποιο ακριβώς επιμέρους χρέος και ποια συγκεκριμένη αξίωση κάλυψε η επικαλούμενη καταβολή.

Υπόθεση του γραφείου μας

Αριθμός φακέλου 5105