Μη απώλεια του δικαιώματος συνταξιοδότησης σε περίπτωση αποποίησης κληρονομιάς θανόντος συζύγου

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους του απάντησε στο ερώτημα εάν η αποποίηση της κληρονομίας του θανόντος από τη σύζυγο του θίγει ή όχι το συνταξιοδοτικό της δικαίωμα. 

   Σύμφωνα με τη διάταξη του 1710 ΑΚ «Κατά το θάνατο του προσώπου η περιουσία του ως σύνολο (κληρονομία) περιέρχεται από το νόμο ή από διαθήκη σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα (κληρονόμοι). Η κληρονομική διαδοχή από το νόμο επέρχεται, όταν δεν υπάρχει διαθήκη, ή όταν η διαδοχή από διαθήκη ματαιωθεί ολικά ή μερικά.» Περαιτέρω κατά το 1847 ΑΚ «Ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και το λόγο της. Στην επαγωγή από διαθήκη η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από τη δημοσίευση της διαθήκης…[..]».

   Το άρθρο 1710 ΑΚ καθιερώνει την αρχή της διαδοχής του συνόλου των εννόμων σχέσεων του αποβιώσαντος. Βάσει της αρχής αυτής αντικείμενο κληρονομικής διαδοχής δεν αποτελούν α) στοιχεία μη περιουσιακά και β) σχέσεις, οι οποίες λόγω στενού συνδέσμου των προς το πρόσωπο του αποβιώσαντος εξαφανίζονται μαζί του.

   Ο θάνατος του κληρονομούμενου ενίοτε δημιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσεις το πρώτον ή απευθείας υπέρ ή εις βάρος ετέρων προσώπων. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και το δικαίωμα σύνταξης του προσώπου που αναφέρονται στους συνταξιούχους νόμους (συζύγου ή τέκνων κλπ) που γεννάται σε περίπτωση θανάτου του Δημοσίου υπαλλήλου.

Το δικαίωμα συνταξιοδότησης το αποκτούν οι δικαιούχοι ιδίω δικαίω (JURE PROPRIO) και απευθείας από τους συνταξιοδοτικούς νόμους και όχι «κληρονομικώ δικαίωματι» (JURE HRRETIATO). Ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση αποποίησης της επαχθείσας κληρονομιάς κατά το 1847 ΑΚ δεν παραβλάπτεται το προς σύνταξη δικαίωμα, αφού τούτο δεν περιλαμβάνεται στα στοιχεία της κληρονομιάς.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΣ