Αγωγή ακύρωσης διαθήκης λόγω μη ιδιόγραφης γραφής και υπογραφής αυτής από τον διαθέτη – Ερημοδικία εναγομένων – Ομολογημένοι οι πραγματικοί ισχυρισμοί της ενάγουσας – Δεκτή η αγωγή
(1718 και 1721 ΑΚ, 271 παρ. 3 και 352 παρ. 1 ΚΠολΔ)
Η ενάγουσα, κόρη του διαθέτη, ζήτησε την ακύρωση της διαθήκης λόγω του ότι αυτή δεν είχε εξ ολοκλήρου γραφτεί, χρονολογηθεί και υπογραφεί με το ίδιο το χέρι του διαθέτη (1721 ΑΚ). Σε περίπτωση έλλειψης κάποιου εξ αυτών των στοιχείων, η διαθήκη είναι άκυρη (1718 ΑΚ).
Ο εναγόμενος, δε, φέρει το βάρος να αποδείξει όλα τα στοιχεία εγκυρότητας της διαθήκης, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 1721 ΑΚ. Η προσβολή της διαθήκης ως πλαστής δεν είναι αναγκαία, καθώς άκυρη είναι και η διαθήκη που γράφτηκε από τρίτο με υπαγόρευση του διαθέτη (34/2020 Εφ Αν Κρητ, 189/2015 Εφ Πειρ, 47/2010 Εφ Αθ).
Κατά της αγωγής ακύρωσης διαθήκης δεν υπάρχει καμία ένσταση που να εξετάζεται αυτεπαγγέλτως, ενώ για τα γεγονότα που αναφέρονται στην αγωγή επιτρέπεται ομολογία. Εν προκειμένω, οι εναγόμενοι δικάστηκαν ερήμην. Κατά συνέπεια, όλοι οι πραγματικοί ισχυρισμοί της ενάγουσας θεωρήθηκαν ομολογημένοι (271 παρ. 3 και 352 παρ. 1 ΚΠολΔ) και το Δικαστήριο αναγνώρισε την ακυρότητα της προσβαλλόμενης διαθήκης.
Υπόθεση του γραφείου μας
Αριθμός φακέλου 5413