Μελλοντική ζημία από τροχαίο ατύχημα – Ένσταση παραγραφής αξιώσεων ένεκα τροχαίου ατυχήματος -5ετης παραγραφή αξιώσεων – 20ετη παραγραφή των μελλοντικών αξιώσεων αν προηγηθεί τελεσίδικη στην αρχική δίκη εντός πενταετίας.

(937, 932, 937 § 1 εδ α’ και 268 ΑΚ).

Η αξιώσεις από αδικοπραξία και δη από τροχαίο ατύχημα υπόκειται στην 5ετή παραγραφή, η οποία αρχίζει να τρέχει από την γνώση της ζημίας και του υπόχρεου προς αποζημίωση. Δεν απαιτείται ο  υπόχρεος προς αποζημίωση να γνωρίζει την ακριβή έκταση της ζημίας του αλλά τις πρώτες επιζήμιες συνέπειες και τον αιτιώδη σύνδεσμο με την αδικοπραξία.

Η ζημία που προκαλείται από την αδικοπραξία αποτελεί μια ενότητα, ανεξάρτητα από το χρόνο που εμφανίζονται οι επιμέρους επιζήμιες συνέπειες και ως εκ τούτου από τη στιγμή που θα εμφανιστούν οι πρώτες επιζήμιες συνέπειες, γεννάται μια ενιαία αξίωση αποζημίωσης για την όλη ζημία (θετική και αποθετική) παρούσα ή μέλλουσα, εφόσον η τελευταία είναι προβλεπτή, δηλαδή να μπορεί ο ζημιωθείς να διαπιστώσει αυτή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων.     Η μέλλουσα ζημία που προκαλείται από την αδικοπραξία και εμφανίζεται μετά τις πρώτες ζημίες, καλείται εξακολουθητική ζημία. Η αξίωση αποζημίωσης στην περίπτωση αυτή δεν αναγεννάται σε κάθε επέλευση νέας ζημίας αλλά γεννάται άπαξ τη στιγμή που αναδύθηκαν οι πρώτες. Από εκείνο το χρονικό σημείο αρχίζει η 5ετης παραγραφή τόσο για τις ζημίες που επήλθαν όσο και για εκείνες τις ζημίες που θα επέλθουν μελλοντικά και οφείλονται σε αυτή, υπό τον όρο ότι είναι προβλεπτές από τον συγκεκριμένο ζημιωθέντα. Αν η ζημία είναι απρόβλεπτη και απροσδόκητη, άρχεται νέα αυτοτελής παραγραφή από το χρόνο που ο ζημιωθείς έλαβε το πρώτον γνώση αυτής και της αιτιώδους συνάφειας τους με την αδικοπραξία.

Αν βεβαιωθεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση η αξίωση για μέρος της θετικής ή αποθετικής ζημίας που επήλθε από αδικοπραξία, αρχίζει από την τελεσιδικία, ήτοι από το χρόνο δημοσίευσης της τελεσίδικης απόφασης, εικοσαετής παραγραφή, όχι μόνο για το επιδικασθέν μέρος της αξίωσης αλλά και για το υπόλοιπο μέρος της όλης αξίωσης για προβλεπτή ζημία, το οποίο δεν κρίθηκε με την εν λόγω τελεσίδικη δικαστική απόφαση και ανάγεται σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου, για το οποίο επιδικάσθηκε αποζημίωση.

Με βάση τα ανωτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι η άσκηση δεύτερης αγωγής προϋποθέτει ότι η αξίωση δεν θα πρέπει να έχει υποπέσει στην 5ετή παραγραφή μέχρι την τελεσιδικία της απόφασης,  κάνοντας δεκτή την αγωγή.

Υπόθεση του γραφείου μας

Αριθμός φακέλου 5391

Επιμέλεια:  Αλεξάνδρα Γρ. Οικονόμου