Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΜΕΣΟ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ - Θανατηφόρο τροχαίο - Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης - ο προσδιορισμός του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο εκτός αν δεν τηρείται η αρχή της αναλογικότητας – Δεν αναιρείται η απόφαση του Εφετείου αφού δεν κρίθηκε ότι υπήρξε υπέρβαση των ορίων της αποζημιώσεων που είθισται να επιδικάζεται σε ανάλογες υποθέσεις.

Άρθρα: 932 ΑΚ, 25 παρ. 1 Συντάγματος, 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ

Η υπ’ αριθμ. 65/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου επιλύει κρίσιμα δικονομικά ζητήματα σχετικά με τα όρια της διακριτικής ευχέρειας των δικαστηρίων ουσίας κατά τον καθορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης σε τροχαία ατυχήματα.

Συνθήκες ατυχήματος και η αρχή της αναλογικότητας: Το ατύχημα προκλήθηκε από την αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ο οποίος παραβίασε πινακίδα STOP, επιπίπτοντας με σφοδρότητα στη μοτοσικλέτα του θανόντος (ηλικίας 26 ετών). Η ασφαλιστική εταιρεία προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι τα ποσά που επιδίκασε το Εφετείο (70.000 ευρώ στον πατέρα και 35.000 ευρώ στον αδελφό του θανόντος) ήταν υπερβολικά και παραβίαζαν την αρχή της αναλογικότητας.

Απόρριψη της αναίρεσης - Εντός ορίων η κρίση του Εφετείου: Ο Άρειος Πάγος επισήμανε ότι ο προσδιορισμός του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης αφήνεται στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας και δεν υπόκειται, κατ’ αρχήν, σε αναιρετικό έλεγχο, παρά μόνο εάν τα επιδικαζόμενα ποσά υπερβαίνουν τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας, παραβιάζοντας το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος (αρχή αναλογικότητας). Εν προκειμένω, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αναίρεση της ασφαλιστικής εταιρείας, κρίνοντας ότι τα συγκεκριμένα ποσά ανταποκρίνονται στα διδάγματα της κοινής πείρας, στη δικαστηριακή πρακτική και στην περί δικαίου συνείδηση, και συνεπώς το Εφετείο δεν υπερέβη τα όρια της εξουσίας του.