Αγωγή αποζημίωσης λόγω προσβολής προσωπικών δεδομένων και συκοφαντικής δυσφήμισης, κατά Ελληνικής Τράπεζας, διότι χρησιμοποίησε, διατήρησε και διαβίβασε στην «Τειρεσίας ΑΕ» και σε εισπρακτική εταιρία προσωπικά στοιχεία ιδιωτών, για δήθεν οφειλή εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ η οποία είχε κριθεί αμετακλήτως με δικαστική απόφαση, ότι δεν υφίσταται και αποτελούσε προϊόν πλαστογραφίας. Ερημοδικία της τράπεζας. Το δικαστήριο επέβαλε στην τράπεζα να αποζημιώσει τους ενάγοντες με το συνολικό ποσό των 39.000,00!

(Ν  2068/1992, 95/46/ΕΚ Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, άρθρο 22 παρ. 4 του Ν. 2472/1997, Ν 3758/09, 4038/12, άρθρα 57, 59, 299 και 932 του ΑΚ**)**

Ιδιώτης πελάτης Ελληνικής τράπεζας, ενημερώνεται ανεπίσημα, ότι φέρεται ως οφειλέτης εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ από δάνειο που ο ίδιος αγνοεί ότι έχει συνάψει. Πανικόβλητος αναζητεί τα στοιχεία του δανείου και τα σχετικά έγγραφα, τα οποία λαμβάνει μετά από μήνες και με μεγάλη δυσκολία από την τράπεζα η οποία δεν συνεργάζεται. Ούτε όμως και τον οχλεί να πληρώσει παρότι το δάνειο βρίσκεται σε καθυστέρηση ήδη επί 7 έτη. Διαπιστώνεται τελικά, ότι φέρεται ως ληξιπρόθεσμος οφειλέτης της τράπεζας, η οποία όχι μόνο δεν τον ενημερώνει, αλλά εξακολουθεί να συναλλάσσεται μαζί του αρμονικά.

Από την έρευνα αυτή προκύπτει ότι το δάνειο έχει λάβει συνεταίρος του πλαστογραφώντας την υπογραφή του. Επίσης διαπιστώνεται ότι το ίδιο, έχει συμβεί με άλλους 4 συνεταίρους του ιδίου, στα πλαίσια 4 διαφορετικών κοινωνιών δικαιώματος (4 δάνεια) και ενώ όλοι οι υπόλοιποι συγκοινωνοί – συνεταίροι τελούν σε πλήρη άγνοια.

Η τράπεζα αρνείται να συνομολογήσει την ευθύνη της.

Ασκούνται 4 διαφορετικές αγωγές ακύρωσης δικαιοπραξιών δανείων λόγω πλαστογραφίας και γίνονται δεκτές.

Οι αμέριμνοι ιδιώτες που ενεπλάκησαν εν αγνοία τους στα δάνεια του συνεταίρου τους, ασκούν αγωγή κατά της τράπεζας ζητώντας αποζημίωση. Το πρωτόδικο δικαστήριο καταδικάζει την τράπεζα σε αποζημίωση δεκάδων χιλιάδων € ενώ το Εφετείο και ο Άρειος Πάγος έκριναν ότι η τράπεζα δεν εμπλέκεται και ότι παραπλανήθηκε και η ίδια από τον υπαίτιο συνεταίρο τους.

5 χρόνια αργότερα, η ίδια τράπεζα, στέλνει τα προσωπικά δεδομένα ενός εκ των ανυποψίαστων συνεταίρων, σε εισπρακτική εταιρία η οποία και επικοινωνεί φορτικά μαζί του απαιτώντας την εξόφληση του δανείου (το οποίο έχει ήδη κριθεί αμετακλήτως ότι αποτελούσε προϊόν πλαστογραφίας).

Ο ιδιώτης αυτός ασκεί αγωγή κατά της τράπεζας για παραβίαση προσωπικών δεδομένων και η τράπεζα συμβιβαστικά τον αποζημιώνει με το ποσό των 12.000,00 € ζητώντας και συγνώμη.

Ο εμπλεκόμενος συνεταίρος στην υπόθεση της πλαστογραφίας, στο μεσοδιάστημα, καταδικάζεται και οδηγείται στη φυλακή.

5 χρόνια αργότερα, η ίδια τράπεζα έχοντας συγχωνευθεί με άλλη Ελληνική τράπεζα, εξακολουθεί να διατηρεί στο αρχείο της προσωπικά δεδομένα, 2 άλλων (τουλάχιστον) εκ των ανυποψίαστων συνεταίρων, τα οποία και αποστέλλει – κοινοποιεί προς την ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, αλλά και σε εισπρακτική εταιρία. Η εισπρακτική εταιρία απειλεί με κατάθεση αγωγής, εάν οι δύο συνεταίροι δεν εξοφλήσουν δάνεια τα οποία έχουν εδώ και μία δεκαετία κριθεί πλαστά, αξίας εκατοντάδων χιλιάδων €.

Οι ιδιώτες απευθύνονται στην τράπεζα παραπονούμενοι για τη συμπεριφορά της, ενώ η ίδια αποστέλλοντας τα άκυρα αυτά στοιχεία στην ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, καθιστά αδύνατη τη δανειοδότησή τους και τις συναλλαγές τους με τις ελληνικές τράπεζες.

Νέα αγωγή των συνεταίρων κατά της τράπεζας.

Κατά τη συζήτηση της αγωγής η τράπεζα όχι μόνο δεν συνομολογεί την υπαιτιότητά της, αλλά ερρημοδικάζεται λόγω εκπρόθεσμης κατάθεσης προτάσεων.    

Το δικαστήριο της επέβαλε σε πρώτο βαθμό, να καταβάλει το συνολικό ποσό των 39.000,00 €, για παραβίασης προσωπικών δεδομένων και συκοφαντική δυσφήμιση των ιδιωτών, οι οποίοι για περισσότερο από 15 χρόνια βρίσκονται εμπλεκόμενοι σε μία υπόθεση στην οποία δεν είχαν καμία συμμετοχή.

Τα προσωπικά τους δε δεδομένα, εξακολουθούν να βρίσκονται φύλλο και φτερό στην διάθεση τραπεζικών υπαλλήλων, τραπεζών, εισπρακτικών εταιριών της ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ…

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ 5149